mars b. van ’t veer (1945) schreef deze zeer korte sprookjes voor zijn kinderen, maar ook denkend aan de mensen die hij in het dagelijkse leven als medisch specialist ontmoette. voor het slapengaan van de kinderen vertelde hij over deze en andere avonturen van kabouter wopke en de dieren in het dierenbos. dan konden er wonderlijke dingen gebeuren. maar gebeuren sprookjes ook echt? mensen zoeken genezing bij hun arts. maar genezing is niet altijd mogelijk. en beter worden ook niet. dan bepaalt vaak de harde realiteit de inhoud van het gesprek. maar is de harde waarheid dan het enige? die vragen stellen grote mensen soms aan zichzelf, zeker in moeilijke tijden. en soms aan andere grote mensen. maar niet aan kinderen. en zeker niet aan dieren of kabouters. dat is jammer, want kinderen, dieren en kabouters hebben daar ook zo hun gedachten over. misschien kunnen ook zij grote mensen op weg helpen naar een antwoord. echt, deze sprookjes zijn maar zeer kort.