iedereen die sofie ook maar een beetje kent, weet dat ze nog liever met een tandenborstel de tegeltjes in de badkamer schrobt dan dat ze een rondje gaat hardlopen. al helemaal als ze ontdekt dat haar vriend meer blijkt te hebben met zijn hardloopmaatje dan met haar. dat vlak daarvoor haar moeder is overleden aan borstkanker en ze door de break-up noodgedwongen weer bij haar apathische vader belandt, maakt het niet bepaald beter. dan wordt er op haar werk een hardloopgroep georganiseerd die traint voor de plaatselijke loop door amerholst. gezien haar hardloopaversie is sofie in eerste instantie niet erg enthousiast. maar als blijkt dat het groepje zich laat sponsoren voor het kwf en die irritant zelfverzekerde, maar ook aantrekkelijke collega haar uitdaagt, begint ze te twijfelen. een paar kilometer hardlopen voor het goede doel moet te doen zijn. toch?