als harmonie sterrendorp in amsterdam-noord een nieuwe dirigent krijgt, valt de vereniging in twee kampen uiteen. aan honderd jaar historie dreigt een triest einde te komen. erelid en trompettist anton zweep (62) klapt in de novelle 'harmonie' uit de school. en passant leert de lezer over de geschiedenis van de amateurmuziek in nederland, over de rol van de muziek bij het ontstaan van het heelal en over miles davis, john coltrane en maria schneider (de componist, niet de actrice). 'dus dat we geen hoorns horen is te verklaren uit de afwezigheid van de hoornistes. maar de trompettisten zijn er wel, dus ik zou toch trompet moeten horen... en als ik kijk naar de rood aangelopen gezichten zie ik dat u ook wel blaast... alleen: ik hoor u niet, u loopt rood aan, u zet de trompet aan uw lippen, u doet uw best... maar ik hoor u niet. het lijkt alsof u helemaal niet blaast. u moet blazen, niet zuigen! dan de pauken... die hoor ik wel... maar dan net op het moment dat ik die niet zou moeten horen. er staat een generale pauze. generale pauze. voor de zekerheid: dat is een pauze voor iedereen, voor tutti, dus ook voor de pauken.'