hausdorff werd in 1901 geboren in een welvarend orthodox-joods gezin. tijdens zijn wandelingen naar de synagoge aan de boompjes zag de jonge david het oude rotterdam razendsnel veranderen. niet alleen was hij getuige van de groei van de haven, hij zag ook hoe de zandstraatbuurt werd gesloopt en de coolsingel als stadsboulevard verrees. in 1930 vestigde hausdorff zich als huisarts en betrok een pand aan de west-kruiskade, waar hij tot ver na de oorlog praktijk zou houden. gedurende zijn meeslepende leven kwam hausdorff in contact met tal van aansprekende figuren: van lokale beroemdheden als branco van dantzig en rigardus rijnhout – de ‘reus van rotterdam’ – tot beruchte nazi’s, na de oorlog bekend geworden als de ‘drie van breda’. die laatsten kruisten zijn pad toen hij als arts probeerde zoveel mogelijk joden van deportatie te redden. dat was allemaal voor hij in 1943 met zijn gezin onderdook. na de oorlog zette hausdorff zijn praktijk voort en beijverde hij zich voor de wederopbouw van de joodse gemeenschap. zijn geloof was de enige constante factor in zijn bewogen leven. tot aan zijn dood bleef hij ‘lernen’, lesgeven en schrijven over het jodendom. voor zijn werk voor de stad en de joodse gemeenschap werd hausdorff in 1978 benoemd tot ridder in de orde van oranje-nassau. de titel van deze biografie verwijst naar de tramhalte aan de west-kruiskade, die in de volksmond jarenlang gekoppeld werd aan de geliefde huisarts.