gustave flaubert geldt als een van de grootste prozaisten in het algemeen en van de franse literatuur van de negentiende eeuw in het bijzonder. een van zijn opvattingen was dat een schrijver zich in romans en verhalen diende te onthouden van elke persoonlijke mening. hij diende in zijn schepping overal aanwezig te zijn maar nergens zichtbaar. inderdaad is de auteur van madame bovary, de leerschool der liefde en de drie verhalen, afgezien van enkele vage sympathieen en vooral antipathieen, onzichtbaar gebleven. we zouden alleen via memoires en getuigenissen van anderen iets over zijn leven geweten hebben, ware het niet dat flaubert de gewoonte had om na zijn dagelijkse `worsteling met de stijl' geregeld een of meer brieven te schrijven om het contact met de buitenwereld te onderhouden. van deze omvangrijke correspondentie, die door sommigen als het meesterwerk van flaubert wordt beschouwd, is het overgrote deel bewaard gebleven. het vormt een van de meest ontroerende, tragische, komische en leerzame brievenverzamelingen die er bestaan. van gustave flaubert verschenen in prive-domein eveneens de kluizenaar en zijn muze. brieven aan louise colet (prive-domein nr. 93) en wij moeten lachen en huilen, flauberts briefwisseling met zijn boezemvriendin george sand (prive-domein nr.182).