gugutsa droeg zijn muts toen de winter naar het dorp driegeiten kwam. koning winter hield van het jongetje. ook de sneeuwvlokjes snelden toe vanuit alle windrichtingen om hem te begroeten en peperden hem van top tot teen in – hij leek nu net een sneeuwpopje, maar onder die muts kwam een rookwolkje vandaan. de sneeuwvlokjes dachten dat gugutsa een vuurtje stookte onder de muts. ach, hoe moesten zij weten dat het geen echte rook was, maar de adem van gugutsa? en waarom zou hij vuur stoken? toen hij zijn muts op zijn hoofd had gezet, was alle kou naar buiten gevlogen. het verhaal van gugutsa is de beroemde vertelling van de moldavische schrijver spiridon vangheli (1932 – 2024). in dit karakteristieke werk staat het leven van de jonge gugutsa centraal, die van zijn vader een grote traditioneel hoofddeksel kreeg dat een onafscheidelijk attribuut werd en comfort en veiligheid bood aan gugutsa en zijn vriendjes. vangheli, hier vertaald door thierry van dijk, werd ongekend populair en de hoofdpersoon groeide uit tot een nationaal symbool. met deze vertaling zijn de avonturen van gugutsa nu ook voor het nederlandstalige publiek toegankelijk geworden.