in ‘grondwater’ heeft piet gerbrandy essays verzameld waarin het bezield verband tussen tekst, maker en wereld wordt ontrafeld. iedere schrijver is een kind van zijn tijd, maar in de allereerste plaats is zij of hij een mens die geboren wordt, honger heeft, verliefd wordt, naar zin en betekenis zoekt en uiteindelijk zijn sterfelijkheid moet aanvaarden. dat is waar literatuur over gaat, en dat is waarover piet gerbrandy schrijft. hij is een van de belangrijkste nederlandse dichters, maar ook een essayist van allure, die schrijft over blinde dichters en zieners, over zwemmen, fietsen en wandelen, over de taal van de liefde maar ook over wat geld en literatuur met elkaar te maken hebben. over winterswijk ook, waar het boek begint en eindigt.