de dood van een moeder brengt een aardschok teweeg. de lente die volgt toont de betekenis van haar leven. land dooraderd met rivieren. bloedlijnen, levenslijnen, nieuwe stroompjes. ‘zij was een moeder voor iedereen...’ grondmoeder ik ben niet ik zolang mijn bloed niet bezeten is van jou in de duizenden draden van mijn lijf ik ben niet ik zolang mijn wortels niet zinken, niet schieten, mijn grondmoeder, tot in jouw hart ik ben niet ik zolang ik niet klaar sta om jouw beeld in mijn ziel te dragen en bewaren ik ben niet ik zolang jij niet schreeuwt van genot of pijn in mijn stem trefossa