iedereen kent wel de vervreemdende sensatie van het kijken naar oude prentbriefkaarten en foto’s. mensen zagen er anders uit, deden ander werk, gedroegen zich anders en waren ’s avonds nog veel op straat, terwijl we nu voor de tv of achter de computer zitten. vroeger poseerde men geduldig voor de fotograaf in een heel ander decor dan tegenwoordig, waar vooral betonbouw, asfalt en auto’s het straatbeeld bepalen. het leeuwendeel van de fraaie panden met ornamenten die waren gemaakt voor de ‘eeuwigheid’ en de kanalen behoren voorgoed tot het verleden. op de plaats van een landbouwbank staat een kerk. waar een school stond, staat nu een flatgebouw. sommige plekken zijn onherkenbaar veranderd. zo is inmiddels ook het kantoorpand van c. pet nv aan de hoofdstraat afgebroken. door oude en nieuwe foto’s naast elkaar te zetten laat groeten uit hoogeveen zien wat er verdwenen is en wat er gebleven is. wie goed kijkt ziet soms nog details in oude gevels aan de hoofdstraat die aan vroeger herinneren: oases in een sterk veranderd stedelijk landschap. kortom, hoogeveen blijft in beweging en de omgeving blijft veranderen.