in een klein dorp in de donbas, in het grijze niemandsland tussen loyalisten en separatisten, woont de jong gepensioneerde bijenhouder sergej sergejitsj. na drie jaar oorlog zijn hij en pasjka, de grote plaaggeest van zijn kindertijd, als enigen in mala starohradivka achtergebleven. verstoken van enig menselijk contact, en onder een constante geweldsdreiging, voelt sergej zich verantwoordelijk voor zijn bijen. als de lente nadert verlaat hij met zijn bijen de ‘grijze zone’ om ze in alle rust van stuifmeel en nectar honing te laten maken. zijn missie brengt hem in contact met strijders en burgers aan weerszijden van de gevechtslinies: loyalisten, separatisten, russische bezetters en krim-tataren. sergejs kinderlijke eenvoud en sterke morele kompas werken ontwapenend bij deze ontmoetingen. maar als hij zijns ondanks toch verwikkeld raakt in het conflict is het nog maar de vraag of deze kwaliteiten hem, zijn bijen en zijn land kunnen redden. in grijze bijen beschrijft andrej koerkov de oorlog in zijn land op zo’n unieke, vaak fantasierijke en soms slapstickachtige manier dat zijn roman het karakter van een klassieke tragikomedie krijgt, op het snijvlak van droom en werkelijkheid, met een gelaagdheid die aantrekt in plaats van afstoot. ‘een boelgakov der laatste dagen; (...) een oekraiense murakami.’ the guardian ‘sergej is zowel een oorlogsmoede avonturier als een sprookjesachtige onschuldige. zijn naieve blik stelt koerkov in staat om het hart van een land te raken dat verbijsterd is door crisis en oorlog, maar waar nog altijd menselijkheid te vinden is.’ times literary supplement