poeziebloemlezingen kunnen er niet genoeg zijn. gelukkig lokken er overal velden waar een bloemlezer verlekkerd kan rondwaren. hij of zij kan kiezen uit wat er over een bepaald onderwerp is gedicht. hoeveel is er niet verzameld over de dood of over de liefde? keuzes uit bepaalde periodes of bepaalde dichters worden geregeld gemaakt. het soort bloemlezing dat meestal voor veel beweging zorgt, is de verzameling uit het werk van een groep of generatie dichters. een keuzeveld met duidelijke grenzen is het fonds van een uitgeverij. als de bloemlezing dan ook nog bedoeld is om een verjaardag te vieren, dan is het terrein duidelijk, de piketpalen staan er. uitgeverij in de knipscheer is veertig jaar geworden en daarom verschijnt de bloemlezing grenzenloos. de tussen-n is verplicht, omdat het tijdschrift mandala, de wieg van de uitgeverij, zich een grenzenloos tijdschrift noemde en de n mag als het woord een gebied bedoelt dat geen grenzen heeft. de wereld buiten de eigen wereld, dat is het terrein. tijdens de jaren dat in de knipscheer nu bestaat, zijn er natuurlijk verschuivingen geweest, maar het kijken over de grenzen is gebleven. in 2015 ontstond het idee voor de bloemlezing. uitgevers moeten en zullen verder denken dan bloemlezers, bang moeten ze ook niet zijn. al helemaal een uitgever met veel poezie in zijn fonds. die geeft vaak uit op de grens, die springt geregeld in het diepe. en dat diepe kan dus ook heel breed zijn. uitgeverij in de knipscheer heeft nu veertig jaar dat uitgegeven wat de uitgever de moeite waard vond en vindt. samensteller klaas de groot heeft meer dan twee meter poezie (boeken, bundels en de tijdschriften mandala, de held en extaze) ingedikt naar enkele centimeters, waarbij de bundels vertaalde poezie van buiten de koninkrijksgrenzen buiten beschouwing bleven. grenzenloos bundelt ruim 160 dichters met in totaal 190 gedichten.