wie radicaal is, heeft idealen die in steen zijn gebeiteld. maar de mens zelf is niet van steen. we vallen nooit helemaal met onszelf samen, en dus ook niet met onze idealen. neem geweldloosheid. zeker iets om naar te streven, maar kun je echt altijd geweldloos zijn? vanuit deze gedachte – streef idealen op een open manier na – ontwikkelde de duits-nederlandse denker helmuth plessner (1892-1985) een politieke filosofie. helmuth plessner ontvluchtte duitsland in 1933 en accepteerde een hoogleraarschap in groningen. tijdens de oorlog dook hij onder in amsterdam om na de oorlog in groningen terug te keren. intussen steeg zijn roem – mede door zijn bekende boek lachen en wenen. na 1945 keerde hij terug naar duitsland, waar hij als vooraanstaand denker zijn stempel op de duitse cultuur drukte. jan vorstenbosch verzorgde deze eerste vertaling van grenzen van de gemeenschap.