voor de drie generaties tuinlieden valks heeft het gras dat aan hun zorg is toevertrouwd een existentiele betekenis. het gras dient gevoed, belucht, gewalst, geverticuteerd, bewaterd en vooral vakkundig gemaaid, zodat een gazon ontstaat waaruit het landhuis oprijst als een triomf op de natuur. zelfs als de adellijke families geleidelijk aan de grip op hun tradities en bankrekeningen kwijtraken, is het voor vader, zoon en kleinzoon valks hun eer te na om het gras te laten woekeren. de tijd verstrijkt, de zeis maakt plaats voor de maaimachine, de vader maakt plaats voor de zoon. oorlogen komen en gaan, de landadel verarmt, de landhuizen raken in verval. wat blijft is het gras. 'prachtige korte roman, zeer aanbevelenswaardig.' - lidewijde paris bij nieuwsweekend dagblad van het noorden **** 'de zachte toets van deen’s stijl [is] net zo secuur als de gemaaide banen op een perfect gazon.' - theo hakkert, verstwee 'deen is een verteller. welk thema of genre hij ook oppakt, hij maakt er een prachtig verhaal van. [gras is] een boek dat je nog lang in gedachten houdt.' - hans loeve, boekhander riemer