‘de toekomst van europa is het europa dat nu al een realiteit is. europa is het recreatiegebied voor de rest van de wereld,’ zegt een van de personages in grand hotel europa. het is – overdrachtelijk – ook een zelfdiagnose. alle personages in deze roman zitten immers op verschillende manieren vast aan hun verleden. voor toekomst is geen plek meer. het avondland is vergrijsd en improductief. geschiedenis is het voornaamste dat europa nog te bieden heeft. en geschiedenis trekt toerisme. maar dit verontrustende en au fond weemoedige gegeven krijgt in grand hotel europa zijn beslag in een wervelende en hilarische roman met een tragische liefdesgeschiedenis als hoofdmoot.