Gisteren droomde ik dat ik een dj was
Gisteren droomde ik dat ik een dj was
Wie zich aan de poezie van frank baez (santo domingo, 1978) waagt, duikt in een tragikomische, schijnbaar autobiografische wereld van gedichten waarin een jonge eilandbewoner aan het woord is die het liefst de wijde wereld intrekt om kunstenaar te worden: “ik herinner me dat ik / zo wanhopig was dat ik zelfs / als een verstekeling / had meegewild op de eerste boot die afmeerde”. Inmiddels heeft de dichter gereisd en veel van de wereld gezien, en kijkt hij daarop terug in zijn gedichten: chicago, egypte, de middellandse zee – een voor een worden de locaties opgenomen in dat universum van die jongeman die graag groots en meeslepend wil leven maar toch zijn geliefde eiland in de caribische zee maar niet uit zijn systeem krijgt. Steeds keert baez terug naar de kade, de pier, de golven: we zijn allebei ouder geworden, maar ondanks het voorbijgaan van de tijd blijf ik naar deze pier komen om met je te praten met dezelfde onschuld van toen ik nog een jongen was en over je stranden liep en een schelp oppakte en hem naar mijn oor bracht en jij voor het eerst tegen me sprak.
Met een voorwoord van carlos manuel alvarez.
Producteigenschappen:
Meer informatie
Bekijk ook
Kaas en Koos bouwen een huis
kaas ziet een huis in zijn hoofd. het is zo mooi dat zijn buik er van kriebelt. kaas en koos zijn b...
Vriendinnenboek voor besties
wat dacht je toen je mij voor het eerst zag? welke items mogen niet ontbreken op onze #bestfriendsb...
Val
wat als aan de kant blijven staan, geen optie is? alex berger, een wat bijzondere privedetective, w...
Vertrouwen in de rechtsstaat
vertrouwen in de rechtsstaat biedt een dwarsdoorsnede van het wetenschappelijke werk van alex brenn...
