‘kan u zich dat nu inbeelden als vader?’ de vraag uit de mond van een syrische man zegt het helemaal. al drie jaar verblijft hij zonder zijn gezin in belgie en geen enkele taal kent de woorden die zijn radeloosheid zelfs maar benaderen. sommige situaties zijn moeilijk voor te stellen als je er niet zelf in zit. dit boek vertrekt vanuit de leefwereld van vluchtelingengezinnen en de sociaal werkers – beroepskrachten of vrijwilligers – die hen ondersteunen. het schetst verhalen van ouders en minderjarigen die zich doorheen de procedure voor gezinshereniging proberen worstelen, legt uit wat het wachten met hen doet en vertelt hoe ze de afstand in tijd en ruimte proberen overbruggen. het laat ook zien hoe hulpverleners met weinig instrumenten en handvatten gezinnen begeleiden. vaak is dat een kwestie van over de landsgrenzen heen ‘bricoleren’: als het om gezinshereniging gaat is er een diepe kloof tussen theorie en praktijk. een must-read voor sociaal werkers, beleidsmakers en studenten. met een voorwoord van benoit dhondt en een nawoord van saskia bonjour.