er vallen weleens woorden. zomaar. ze vallen en raken verloren, maar soms vangt iemand ze op - en als ze geluk hebben (of pech) worden gevonden woorden bewaard in een gedicht. hoewel ook gedichten verloren kunnen raken. soms laat een gedicht zich heel even zien - maar is het als het er op aan komt weer weg - voor het geschreven kon worden. hebben gedichten hun eigen leven? zijn er, behalve zelfbewuste, ook schuwe, verlegen gedichten - gedichten die niet in hun dichter geloven? vogels, bomen, woorden kunnen worden gevonden, geschreven, gelukkig. maar ten slotte valt de schemer en lost alles op.