een duitssprekende familie werd in 1946 uit hun geboortestreek verdreven na jarenlange discriminatie. al eeuwenlang woonde deze sudeten-duitse familie in het boheemse tsjechie. maria tolg en haar familie kwamen terecht in oost-duitsland, waar ze opnieuw onderdrukt werden, ditmaal onder het communistische regime. in het geruineerde duitsland werden zij jarenlang als indringers gezien. hoe overleefden zij hun verbanning? decennialang hing in het dorp božanov waar ze uit verdreven waren een geheimzinnige, schuldige stilte. het onmenselijk verjagen van hun dorpsgenoten, maar ook het duitse culturele erfgoed zijn bewust lange tijd weggedrukt. pas na de val van de muur in 1989 kregen jonge tsjechen belangstelling voor hun verdreven duitse dorpsgenoten. al lezend ontdek je de vele gelijkenissen met de huidige tijd waarin nog steeds grote bevolkingsgroepen vervolgd worden door dictatoriale regimes enkel en alleen om het verschil in taal, religie, politieke achtergrond, geslacht, uiterlijk of identiteit. maria en haar ouders bleven zich een leven lang vluchteling voelen.