de curacaose auteur boeli van leeuwen (1922-2007) schreef gedurende een jaar een wekelijkse column in de curacaosche courant. de neerslag van zijn bloed, zweet en tranen is nu gebundeld in geniale anarchie en toont van leeuwen in topvorm. op zijn kenmerkende onnavolgbare wijze schetst de auteur een messcherp beeld van zijn geboorte-eiland: fascinerend, soms keihard, maar altijd diepmenselijk. curacao, eens een isla inutil en voor velen de rots der struikeling in de letterlijke betekenis, is volgens de schrijver de laatste wijkplaats voor geniale anarchisten in een wereld die beheerst wordt door technocraten. geniale anarchisten, die van niets toch altijd nog iets wonderbaarlijks weten te maken. de eerste druk verscheen in 1990. de auteur heeft de verschijning van de zesde druk (in november 2007) nog meegemaakt. «adembenemend» tommy wieringa in met liefde behandelen «boeli van leeuwen blijkt het genre tot in de perfectie te beheersen. hier is iemand aan het werk die houdt van schrijven. dat werkt aanstekelijk, want niet alleen houdt hij ervan, hij kan het als de besten. boeli van leeuwen lees je voor het genot van het lezen.» cees zoon in de volkskrant «met geniale anarchie is duidelijk dat boeli van leeuwen zoniet zijn eigen ziel dan toch wel de ziel van curacao heeft blootgelegd. geniaal? jawel: ze zijn onmisbaar voor een beter begrip van de anarchie die curacao is en van de geniale anarchist die van leeuwen is.» jos de roo in trouw «geniale anarchie geeft een mooi beeld zowel van de samenleving op curacao als van de beschouwer daarvan, een sterk betrokken beeld vol zelfspot.» koos hageraats in de de tijd