het boek geneve als brandpunt en uitvalsbasis van het frans-zwitsers reveil van w. van der zwaag biedt een goed gedocumenteerde studie over het reveil, de herleving van kerk en godsdienst in de negentiende eeuw. het boek borduurt voort op eerder materiaal van de schrijver maar de insteek is nu gericht op geneve als bakermat en uitvalsbasis van een europa-brede opwekking. het reveil was, zo stelt de schrijver in de eerste plaats een geestelijke ontwaking, een hernieuwde orientatie op de reformatorische leer en een dienovereenkomstig herstel van de christelijke levenspraktijk. het zegenrijke tijdperk van de reformatie was via de verlichting uitgemond in de periode van de revolutie waarin kerk, staat en maatschappij verschijnselen van verval en ontbinding vertoonden.