met een nieuwe voorwoord: 25 jaar na 9/11 in europa veranderden de levens van jongeren na de aanslagen van 9/11: hun aanwezigheid was plots onderwerp van discussie. de plek van de islam in de westerse samenleving, en migratie en integratie leidden tot verhitte debatten. el hamidi groeide op in de multiculturele straten van rotterdam in de jaren nul. we zijn nu vijfentwintig jaar verder en de discussie duurt nog steeds voort. el hamidi maakt de rekening op, niet alleen vanuit persoonlijk perspectief, maar ook met de blik van historicus: waar bevinden we ons nu als samenleving? wat zegt het bijvoorbeeld als voetballers met een donkere huidskleur de ene dag nationale helden zijn, maar na een verloren finale racistisch worden bejegend? en is er iets terechtgekomen van onze kosmopolitische idealen, of zijn we verzand geraakt in oeverloze grenzendiscussies?