‘zonder boeken zouden we minder voelen, minder denken, minder om elkaar geven. we zouden minder zijn.’ uit geheugen, geschiedenis, beschaving vanaf haar prille jeugd ervaart mira feticu de bibliotheek als een paradijs van schoonheid, inzicht en kennis. het is al eeuwenlang een unieke plek waar lezers en schrijvers elkaar via boeken ontmoeten. in een gloedvol persoonlijk verhaal schetst ze de onschatbare waarde van de bibliotheek, de diversiteit van haar bezoekers, en de bedreigingen en kansen: ‘de bibliotheek is dood, leve de bibliotheek!’