Geen enkel Duits kind heeft recht op leven
Geen enkel Duits kind heeft recht op leven
Eind 1948 werd de driejarige elisabeth, door haar biologische ouders weggehaald bij haar geliefde duitse grootouders. Net in nederland, werd haar door buurvrouwen toegeschreeuwd: ‘geen enkel duits kind heeft recht op leven’. Als god haar niet wil laten ruilen met vermoorde joodse kinderen, denkt ze dat ze van hem de oorzaken van de holocaust moet gaan onderzoeken.
Als moeder van drie studeerde elisabeth aan het humanistisch opleidingsinstituut, kwam bij herkenning terecht en kreeg voor deze werkgroep de leiding in brabant. Daarna bezocht ze bijeenkomsten van de universiteit van wuppertal (met de universiteit van de negev als gast) en de zelfhulpgroep van hoge nazikinderen die eruit voortkwam. Later zat ze in de voorbereidingsgroep voor de oprichting van kombi (kinderen van de oorlog), was bestuurslid en organiseerde tevens landelijke bijeenkomsten voor half duitse mensen.
Naast haar strijd tegen vooroordelen en discriminatie, leefde elisabeth in een spagaat: haar duitse helft behoorde te verwerken, terwijl haar nederlandse helft zich te houden had aan het taboe op oorlog en holocaust. Het was elisabeths droom om bruggenbouwer te zijn en haar twee landen te verbinden.
Producteigenschappen:
Meer informatie
Bekijk ook
NLP voor beginners
in ‘nlp voor beginners’ laat vincent van der burg zien hoe jij je eigen mindset positief kan beinvl...
Wat zegt u?
al tien jaar werkzaam als verpleegkundige, inclusief stages dan. de zorg is een mooi vak vol divers...
Borstkanker, mijn verhaal
blogs en mijn verhaal na ontdekking van borstkanker. als divine healer sta ik al anders, meer posit...
Grenzen aan de compensatiemaatschappij
verslag van de algemene vergadering gehouden op 16 mei 2025 ter behandeling van de preadviezen van:...
