ruim 49 jaar heeft rene overveld gewerkt in de binnentankvaart bij van ommeren, dat later gefuseerd is met pakhoed tot vopak en daarna weer tot interstream barging. hij doorliep alle rangen op de tankervloot en groeide in zijn wal baan uit tot leidinggevende fleet-manager van een grote binnentankvaart rederij met daarnaast een bevrachtingskantoor. in die functie was hij verantwoordelijk voor operationele zaken en veiligheid aan boord van 120 tankschepen die actief zijn in het vervoer van gevaarlijke stoffen over de binnenwateren. hij vertelt hierover in eigen bewoordingen hoe dat pad van lichtmatroos tot manager verlopen is. een baan waarin hij te maken kreeg met het grootste ongeluk in de binnentankvaart tot nu toe, dat ook tegelijkertijd de langstlopende rechtszaak van de binnenvaart werd. mede door zijn vakkennis en de relaties die hij opbouwde binnen en buiten zijn werkkring had hij een belangrijke invloed in verschillende nationale en internationale (veiligheid) comites in den haag, in de centrale commissie voor de rijnvaart in straatsburg en bij het safety comite van de verenigde naties in geneve. hij wist buitenlandse beleidsbepalers mee te krijgen in zijn denkwijze waardoor internationale wetgeving op belangrijke onderdelen werd aangepast of nieuwe wetgeving werd ingevoerd.  hij had hiervoor veel contacten met verantwoordelijke managers van grote oliemaatschappijen, chemische industrieen en tankopslagbedrijven. met een collega van een concurrerend bedrijf ontwikkelde ze samen een internationaal inspectiesysteem voor tankschepen en is als examinator op full mission simulatoren nog steeds betrokken bij de nautische vakopleidingen. de koninklijke onderscheiding tot officier in de orde van oranje-nassau was de kroon op zijn werk. hoe het er in die jaren aan toe ging beschrijft deze “rotterdamse” amsterdammer in zijn eigen bewoordingen met veel enthousiasme.