een prachtige italiaanse klassieker over de mysterieuze relatie tussen twee partizanenkoppels in de winterse bergen van piemonte tijdens de bezetting van italie door de duitsers. voor liefhebbers van tove ditlevsen en rachel cusk. ‘romano schrijft in een droomachtig heden, dat wil zeggen het heden dat aan ons verschijnt in dromen... helder en vol schaduwen, concreet en onbereikbaar.’ natalia ginzburg giulia wordt door de oorlog gedwongen terug te keren naar haar afgelegen geboorteplaats en voelt zich meteen aangetrokken tot een koppel in een vergelijkbare situatie: de gracieuze, spontane ada en haar man paolo, een ziekelijke leraar en partizaan die zich schuilhoudt. stefano, giulia’s echtgenoot, keert terug uit turijn en voegt zich bij haar, en de twee koppels vormen een intense band: terwijl de duitsers italie binnenvallen, begint een subtiele dans van aantrekkingskracht, geintensiveerd door hun gedeelde isolement en het gedempte gezoem van dreiging tijdens een lange, koude winter. gedeelde stilte (1957) is een boeiende roman die de stille ruimtes tussen historische gebeurtenissen bewoont en de mysterieuze helderheid van menselijke relaties in buitengewone omstandigheden weergeeft. romano weet ​​zowel de spanning als de stilte op te roepen van het leven in het bezette italie, waarmee ze tegelijkertijd een diepere waarheid aan het licht brengt: wat we niet zeggen, kan vaak meer kracht hebben. graziella ‘lalla’ romano (1906-2001) was een italiaanse romanschrijfster, dichteres, vertaler en beeldend kunstenaar. in 1941 publiceerde ze haar eerste dichtbundel. tijdens de tweede wereldoorlog keerde ze terug naar haar thuisprovincie cuneo en raakte betrokken bij de partizanen. haar eerste roman, maria, werd gepubliceerd in 1953. ze groeide uit tot een van de meest gerenommeerde schrijfsters van italie en won de pavese-prijs (voor gedeelde stilte) en de strega-prijs voordat ze op vierennegentigjarige leeftijd overleed. over gedeelde stilte: ‘haar werk verdient het om gelezen te worden naast andere titanen van de italiaanse literatuur uit de 20e eeuw, zoals natalia ginzburg, cesare pavese en italo calvino (die haar allemaal kenden en vereerden). verteld met geweldige terughoudendheid, en zonder dat de spanningen ooit de serene, kristalheldere structuur van de roman verstoren, is gedeelde stilte een heerlijk voorproefje van romano’s werk.’ the spectator ‘ik vond gedeelde stilte geweldig. het is een volkomen hypnotiserende roman, vol schoonheid en verdriet, geschreven met heel veel briljantheid en nauwgezette zorg.’ sara baume ‘een fijnzinnig en boeiend verhaal.’ italo calvi