er zijn schrijvers die de werkelijkheid beschrijven, en er is de graaf van medwert. in deze magistrale bundel korte verhalen bewijst deze duizendkunstenaar dat hij de absolute grootmeester is van de tragikomedie. met een unieke literaire stem – ergens op het snijvlak van gortdroge friese nuchterheid en amsterdamse bluf – fileert hij het menselijk tekort. de humor is subtiel ironisch, heerlijk absurdistisch en vol vlijmscherpe zelfspot. de graaf van medwert spaart niemand, en zichzelf nog het minst. hij verheft de kunst van het mislukken tot een triomftocht. onder die hilarische anekdotes ligt de kracht van dit boek. tussen de regels door weeft de auteur een weemoedig vlechtwerk van universele thema's: de hunkering naar erkenning, de grilligheid van de liefde, de troost van nostalgie en de eenzaamheid van de mens. het ene moment schiet je als lezer hardop in de lach door een geniale plottwist, het volgende moment word je geraakt door een rauw, poetisch rustpunt dat je dwingt tot diepe bezinning. zijn deze verhalen echt gebeurd? dat doet er eigenlijk niet toe. ze zijn simpelweg te goed om niet waar te zijn. een absoluut hoogtepunt in de hedendaagse literatuur.