'mijn oma had een wereld verloren - dat voelde ik toch, toen ik door indonesie reisde.' na de dood van haar lievelingsoma en in de hoogtijdagen van het postkoloniale debat in nederland, wordt eva door een bericht van haar achternicht geconfronteerd met een deel van het indische familieverleden waar nooit over werd gesproken. oma bleek een geheim te hebben en eva wil het nu weten. ze gaat op onderzoek uit, maar voelt al snel hoe lastig het is om je te verhouden tot een tijd die al zo lang achter je ligt en tot een land dat al niet meer bestaat. hoe meer ze te weten komt, hoe meer ze zich bovendien begint af te vragen of het wel aan haar is om te graven in verhalen die expres verzwegen werden. en ook: wil ze dit eigenlijk wel weten? lara nuberg weet met haar zorgvuldig gekozen vertelperspectieven in gado gado een bijzondere brug te slaan tussen vroeger en nu, tussen oost en west en tussen verschillende generaties. een essentieel verhaal over het nederlandse koloniale verleden door de ogen van de nieuwste generatie. lara nuberg (1990) schrijft, spreekt en maak (audio)verhalen over koloniale geschiedenis en identiteit. ze publiceerde in de volkskrant, het parool, vpro gids en moesson en schreef een van de essays in de nieuwe koloniale leeslijst (2021). gado gado is lara's romandebuut en is geinspireerd op haar eigen zoektocht naar identiteit en thuishoren. ze dook in de nationale archieven, maar ook in die van haar eigen indische oma en oudtante en interviewde verschillende familieleden en indische nederlanders van de eerste generatie.