op 6 juli 2019 overleed jan devos. naast een lieve echtgenoot en een trotse vader was hij ook een erg gewaardeerde pedagoog. hoewel freinet erg bekend is (peut-etre trop, parce que surement mal, citeert jan), was jan een van de weinigen die het werk van freinet met zo veel diepgang doorgrondt. eerder publiceerde hij “de visie van freinet”. in juni 2019 legde jan devos zijn proefschrift neer. daarin combineert hij zijn grondige kennis over freinet op een meesterlijke wijze (de wijze van een meester) met actueel onderzoek over de manier waarop de freinetpedagogiek zich in vlaanderen ontwikkelde en verspreidde en hoe leraren daar vandaag over denken. hij levert daarmee niet alleen een belangrijke bijdrage tot de pedagogiek als academische wetenschap, maar hij houdt de freinetpedagogiek ook een boeiende spiegel voor die aanzet tot reflectie. jan devos wordt heel erg gemist, als mens en als pedagoog. maar met dit boek wordt zijn intellectueel legaat geeerd en gedeeld met velen. of zoals jan het zelf zou zeggen, met het afrikaanse spreekwoord: “seul on va plus vite, ensemble on va plus loin”. dit boek getuigt van de schoonheid en de wijsheid van zijn werk en biedt de kracht om het verder te zetten. prof. dr. michel vandenbroeck jan devos (1968-2019) volgde de opleiding tot onderwijzer en studeerde daarna pedagogische wetenschappen. hij was een van de bezielers van het gentse freinetonderwijs en was een grote motiverende en inspirerende kracht voor vele vlaamse freinetscholen en -leerkrachten. in zijn laatste functie was hij onderwijsinspecteur.