nederland ziet zichzelf graag als tolerant, geemancipeerd en vooruitstrevend. een gidsland, waarin iedereen gelijk is. maar vorig jaar zakte nederland naar plek 43 op de wereldranglijst voor gendergelijkheid en binnen europa hebben we de op een na grootste financiele kloof tussen mannen en vrouwen. toch gaan bij niemand de alarmbellen af. hoe kan dat? in fopfeminisme laat lisa loeb zien hoe we onszelf voor de gek houden met het idee dat gendergelijkheid hier al is bereikt, waardoor de achteruitgang onzichtbaar wordt. ze fileert dit nationale zelfbedrog en duikt daarvoor in een onverwacht nederlands verleden, waarin handelsvrouwen in de zeventiende eeuw soms meer juridische vrijheid hadden dan huisvrouwen in de jaren 1950. ze laat zien hoe veranderlijk de positie van de vrouw is, hoe ongelijkheid tegenwoordig in stand wordt gehouden door het sprookje van de vrije keuze en dat je alles kunt bereiken als je maar hard genoeg werkt, en hoe verraderlijk de misvatting is dat we wel klaar zijn met emanciperen. tegelijkertijd laat dit boek zien hoe we weer vooruitkomen om echt dat gidsland te worden.fopfeminisme is een noodzakelijk en actueel verhaal, vol scherpe analyses en historische parallellen. voor iedereen die wil begrijpen waarom nederland vastloopt op gelijkheid, terwijl we denken dat we vooroplopen.