in een wereld waar ecologische rampen aan de orde van de dag zijn, vindt het echtpaar adam en sara ’s avonds op weg naar huis een vreemd wezen. sara projecteert haar onvervulde moederlijke verlangens op het wezen, en ze besluit dat ze samen zullen gaan wonen in een verlaten gebied dat door de natuur wordt teruggewonnen. flora – zo noemen ze ‘haar’ – ziet er niet herkenbaar of levend uit, maar de nieuwe ‘ouders’ voelen zich direct met haar verbonden, en het verandert hen op een manier die ze zich nooit hadden kunnen voorstellen. een tedere novelle over ouderschap, die ook het akelige verhaal vertelt van de nieuwe natuur die onder onze handen wordt gecreeerd. ‘de novelle flora is alleen al aan te bevelen vanwege zborils unieke verbeeldingskracht en poetische taal.’ – iliteratura