sommige mensen verdwijnen niet. ze breken uiteen in flarden die overal blijven liggen. in flarden van jou wordt beschreven wat er gebeurt wanneer liefde haar vorm verliest, maar niet verdwijnt. over kamers die anders aanvoelen, over stilte die luider wordt dan geluid, en over een lichaam dat moet leren verder leven terwijl een deel ervan achterblijft. met ongefilterde eerlijkheid en tederheid tracht celine de werkelijkheid van rouw te vangen, precies zoals het is: niet mooi, niet afgerond, maar echt. deze gedichten zijn geen antwoorden, maar herkenning — voor iedereen die weet hoe het voelt om iemand te moeten missen en toch elke dag met zich mee te dragen. want rouw is wat liefde achterlaat.