we leven in een tijd van hyperkinetiek, snelle verplaatsing, flitskapitaal, directe maakbaarheid en hyperlink-denken. snelheid geeft een kick, maar maakt ons ook ziek. we proberen tijdelijk aan de snelheid te ontsnappen via fysieke en digitale, individuele en collectieve capsules die ons beschermen tegen te veel prikkels. om echter blijvend aan systeemsnelheid te ontkomen is er diepzinniger tegenspel nodig dat traagheid en ritmes wil denken als indirect verzet, vaste rituelen koestert, uitnodigt tot beschouwelijkheid en niet meewaait met emoties die zich aandienen maar zich stevig positioneert in het eigen lichaam met zijn affectiviteit en ons opnieuw wil verbinden met de aarde. maar hoe pakken we dit aan? giovanni rizzuto studeerde filosofie, theologie en indische talen aan de universiteit van amsterdam. naast zijn werk als beeldend kunstenaar doceerde hij filosofie en menswetenschappen aan verschillende hogescholen. hij publiceerde meerdere boeken en schrijft regelmatig voor o.a. hollands maandblad, streven en filosofie-tijdschrift. de draad van ariadne, wijsgerige essays over mythe en mythologie (2022), de wereld in een korrel zand, inleiding in de filosofie van de mystiek (2023), misterios envueltos, minima poetica (2024) en de reis van gilgamesj, over dood, bewustzijn en seksualiteit (2024) zijn zijn meest recente publicaties.