verregaande lichtvervuiling doet bijna overal het grootste deel van de nachtelijke sterrenhemel vervagen. maar toch zijn er nog plaatsen op aarde waar we een glimp kunnen opvangen van het universum waar we deel van uitmaken. tijdens een donkere nacht op zee, ver weg in de bergen of in het midden van de woestijn krijgen we een bescheiden maar niettemin verpletterende indruk van de ronduit verbluffende schepping die ons omringt. en dan worden we onvermijdelijk geconfronteerd met de fundamentele levensvragen. hoe groot is het heelal? hoeveel sterren zijn er? waar komt het universum vandaan? uit wat is het opgebouwd? is er een god? bestaat er nog ander intelligent leven en kunnen we er ooit in contact mee komen, of is dat misschien al gebeurd? en tenslotte: wat is de zin van ons bestaan? stof genoeg voor een avondje filosoferen op een warme zomeravond...