het langverwachte, eerste non-fictiewerk van de vermaarde cineast: een even onderhoudend als intelligent filmboek, dat net zo eigenzinnig en origineel is als zijn creaties op het witte doek. naast het feit dat hij een van de meest gevierde eigentijdse filmmakers is, staat quentin tarantino bekend als misschien wel de aanstekelijkste liefhebber van het genre. al sinds jaar en dag verklaart hij bij gelegenheid dat hij zich uiteindelijk wil gaan richten op het schrijven over film. met cinema speculation/ filmspeculatie is die tijd aangebroken, en het resultaat is precies waar zijn toegewijde fans – en filmliefhebbers in het algemeen – op hopen. het boek is opgebouwd rond tien amerikaanse sleutelfilms uit de jaren zeventig, die hij allemaal als jonge filmbezoeker zag. zijn essays zijn doordacht, bieden tal van nieuwe inzichten en zijn buitengewoon vermakelijk. filmkritiek, filmtheorie, reportage en een prachtige persoonlijke geschiedenis: dit boek is het allemaal. in deze essays klinkt de unieke stem die we onmiddellijk herkennen als die van tarantino, en we krijgen invalshoeken gepresenteerd over film die alleen een van de grootste beoefenaars van deze kunstvorm kan geven.