als de curator het bekendmakingsblad prikt – vier spelden, recht opgehangen – weet niemand op recreatiepark de berkenhof nog dat het einde van hun standplaats ook iets anders zal openleggen. ria domen bewaart al tweeentwintig jaar boekjes die ze niet had mogen bewaren. willem tang runt zijn afhaalrestaurant zoals hij dat altijd heeft gedaan, met een zwijgen dat iedereen inmiddels voor rust aanziet. en dan komt er, tussen opgeslagen kasboeken en een fotolijst met een uitgeknipt gezicht, een naam naar boven die niemand hardop uitspreekt: suze. terwijl de sloopkranen naderbij komen en de curator elke doos van een sticker voorziet – boedel of privebezit, aanspraak of afval – blijkt dat sommige dingen zich niet laten inventariseren. een handschrift in de kantjes van een pofboekje. een envelop zonder afzender. een dochter die een contract ondertekent zonder te vragen wat ze daarmee wegtekent. wie heeft wie destijds weggestuurd, en wie heeft daarna dertig jaar gezwegen om dat niet te hoeven toegeven?dit boek is door ai gegenereerd.