we hadden het kunnen weten: euthanasie ligt in het verlengde van abortus. het is dezelfde geest die hieruit spreekt. minachting voor het leven opent nog ongekende perspectieven. het onvolkomene, het onvolmaakte, weg ermee. wie bepaalt wat onvolkomen of overbodig is? wanneer hebben wij dat eerder gehoord? is “het experiment ten behoeve van de wetenschap” nog te begrenzen? het gebruiken van foetussen, die verkregen worden door het afbreken van ongewenste of juist daartoe veroorzaakte zwangerschappen? mag dat? wie verheft zijn stem daartegen? wie controleert of men reageerbuis-babies verder laat groeien? of wat “de wetenschap” uithaalt met dna-manipulatie? dit boek wil wat signalen doorgeven van wat er gaande is en boven het hoofd hangt.