taal vormt voor pol bracke (wetteren, 1966) de rode draad doorheen zijn loopbaan: hij was jarenlang actief als journalist en als hoofdredacteur van een vakblad voor personeels- en arbeidsmarktbeleid. tot op vandaag bestaan zijn professionele activiteiten vooral uit redactioneel werk. stapsgewijs eiste de poezie een plaatsje op, al bleef die tot nog toe grotendeels binnenskamers. zijn gedichten in 'er is geen plan' gaan vele kanten uit, maar zetten vooral de mens centraal die onderweg is, moeizaam zoekend naar zichzelf, een plaats in zijn omgeving en de wereld, een veilige plek. pol bracke hanteert een stijl die zich laat kenmerken door een zorgvuldig uitgebalanceerde klankkleur en compositie. enkele gedichten uit deze bundel verschenen eerder in het literaire e-zine meander, dat zijn poezie als volgt omschreef: “zijn gedichten zijn observaties in mild melancholische toon met een originele woordkeuze en onvoorspelbare inhoud. binnenrijm dat je bijblijft en je achterna hijgt, beter kan het niet.”