een klein stadje in het midden des lands. het weer is schitterend. mensen zitten gezellig op terrasjes. aan een tafeltje, zit een doorsnee familie. een vader, een moeder en hun drie kinderen – twee dochters en een zoon. de zoon zit te keuvelen met de moeder en een dochter met de vader. het andere meisje zit ineengedoken, zielig en alleen met niemand tegenover haar die haar aanspreekt en bewondert. hoe lukt het deze drie kinderen een eigen ik op te bouwen? hoe lukt het de zoon om zich los te maken van de liefdevolle omhelzing van de moeder en een eigen ik te verwerven? en hoe lukt het de dochter om zich los te maken van de inspirerende vader en een eigen identiteit, een eigen naam op te bouwen? en dan het andere meisje, zij die er niet is, die geen plaats heeft? zij worstelt met de vraag: ‘en ik dan, doe ik er ook nog toe?’ eenzaam, zonder toehoorder, zonder luisterend oor, zonder de ander die met je meedenkt en je corrigeert. slechts een lege stoel. hoe lukt het haar een ik te worden? psychologe tonja kivits stelt de vraag: hoe kunnen zij en wij ‘een ik’, een identiteit opbouwen, een eigen zijn in de wereld veroveren? hoe lukt het hen en ons een eigen naam neer te zetten?