eva daeleman zoekt verder naar een leven dat bij haar past. ze kleurt buiten de lijntjes, omdat het kan maar vooral omdat er meer is dan grijs. noem haar gerust een perfectionist in levenslange rehab. hoe kan het ook anders? vanaf de geboorte wordt gesproken over goed of fout, krijgen we normen voorgeschoteld: 'zo hoort het.' ben je flink? anders word je gestraft. hoewel haar leven niet langer bestaat uit goede of slechte punten, merkt eva toch dat ze het moeilijk heeft met zichzelf zijn. kan dat wel als je het juist probeert te doen? en dan vraagt ze zich af: doe ik het wel goed, het leven?