nee, je zult anita witzier (1961) niet horen zeggen dat ouder worden een groot feest is. dat lijf, die overgang, dat geheugen, dat libido … maar bekijk het eens positief: je bouwt wel wat op in al die jaren. mensen. herinneringen. zelfkennis. levenslessen. met een leuke man, een koninklijke onderscheiding, twee geweldige kinderen, ruim dertig jaar tv-werk en nu ook nog eens zestig jaar levenservaring heeft anita genoeg om dankbaar voor te zijn. daarom schreef ze zestig dankbrieven, aan mensen, organisaties en andere fenomenen die haar leven mooier, beter of leuker maken. robert long en rutger hauer, haar moeder en haar hond, de meest bijzondere mensen uit haar programma’s, zelfs de bijbelclub: allemaal leerden ze haar wel iets. en daar worden ze voor bedankt, met de humor, de scherpte, de empathie en de zelfspot die we kennen van de ‘gewoonst gebleven’ tv-ster van nederland.