eindeloos vertier, het kolossale, tragikomische meesterwerk van david foster wallace, speelt zich af in een kliniek voor drugsverslaafden en op een tennisacademie, gelegen in een fictief amerika waar bedrijven de dienst uitmaken en de smetvrezende zanger johnny gentle president is. via de incandenza’s, de meest innemend verknipte familie van de moderne literatuurgeschiedenis, en dan met name wonderkind hal, volgen we een maatschappij die in de ban is van een film die zo vermakelijk is dat iedereen die hem kijkt al het andere in zijn leven vergeet en uiteindelijk wegglijdt in een catatonische gelukzaligheid.  bij verschijnen lapte eindeloos vertier alle romanconventies aan zijn laars zonder ook maar een moment zijn eigen entertainmentwaarde te verliezen. ook dertig jaar na verschijnen stelt eindeloos vertier, fonkelend vertaald door robbert-jan henkes, essentiele vragen over wat entertainment is en waarom het ons leven zo domineert; over hoe ons verlangen naar vermaak onze behoefte aan contact met anderen beinvloedt; en over wat de verdoving die we kiezen zegt over wie we zijn.