hylke woldendorp is na een rijk en roerig leven in australie in amsterdam neergestreken, teneinde zijn levensindrukken in fabels en parabels uit te drukken. na zijn eerste boek, zij ontdekten tot hun verbazing wat ze al wisten, 22 fabels die zich in een bos met dieren voltrekken, nu het vervolg. op het eiland zijn het deze keer geen dieren, maar mensen die tot hun verbazing ontdekken wat ze al weten. in het openingsverhaal trekken een mismoedige nar en een uitermate verbaasd skelet een eindje samen op. zo passeren er meer archetypen de revue. ‘ik denk niet dat het wat uitmaakt hoe je het noemt. het gaat erom dat je ontdekt dat je meer bent dan alleen je lichaam. je bent ook bewustzijn,’ zei de doodgraver. ‘en dat gaat door?’ vroeg de zwerver. ‘dat weet ik natuurlijk niet zeker, maar ik denk het,’ zei de doodgraver. ‘je weet het pas zeker als je doodgaat, vermoed ik.’ ‘ik vind niets, dat zei ik al,’ antwoordde de dood. ‘ik zie alleen waar mensen hun energie op richten en dat is meestal niet op bewust worden.’ ‘dat ben ik met je eens, daarom heb ik me hier teruggetrokken,’ zei de kluizenaar. ‘maar toch twijfel ik nu…’ ‘dat is goed,’ grijnsde de dood. verbaasd leunde de kluizenaar naar voren. ‘is twijfel goed? hoe dan?’ ‘twijfel maakt je weer open voor wat er is,’ legde de dood uit. ‘je laat je vaste overtuigingen vallen waardoor je weer ziet wat er is.’ de bundel besluit met een bijzondere exegese hoe sinterklaas en zwarte piet ontdekken dat ze broers zijn en waarom ze samen de wereld bereizen om cadeautjes uit te delen.