in eilandstemmen weerklinkt het leven op terschelling door de stem van jelle roggen (1860–1953), in een tijd waarin het eiland ingrijpend verandert. zijn achterkleindochter suzanne cordes brengt deze stem tot leven, samen met die van zijn familie en andere eilanders. zo ontvouwt zich een geschiedenis die terug reikt tot gerrit jansz roggen (1750–1801) en zeven generaties omspant.aan de hand van persoonlijke dagboeken ontstaat een indringend beeld van het eilandleven. jelle roggen groeit op als boerenzoon op oost-terschelling, in een wereld van armoede, geloof en sterke gemeenschapszin. samen met zijn grote liefde barber, ‘het mooiste meisje van het eiland’, bouwt hij een bestaan op terwijl hij zich ontwikkelt tot raadslid, wethouder en dijkgraaf. in zijn dagboeken schrijft hij over het boerenleven, het polderbestuur, de gemeenteraad en de tradities van het eiland. met warmte en precisie laat hij zien hoe terschelling in bijna een eeuw tijd verandert: van armoede naar voorspoed, van handkracht naar machine, van dorpsvergadering naar partijenstelsel, van oorlog naar herstel. in eilandstemmen komen de stemmen samen die het leven en de loop van het eiland bepalen. het is een verhaal over arbeid, verbondenheid en veerkracht, over een cultuur die meebeweegt met de tijd, maar nooit verdwijnt.