levi, een joodse vrouw uit amsterdam, kruipt na de tweede wereldoorlog uit de schaduw van haar onderduikadres en gaat op zoek naar een dansschool om in de spotlights te staan. jo is de jongste van dertien kinderen, geboren in een plaggenhut in drenthe. met haar familie vertrekt ze naar eindhoven om te werken in de philips-fabriek. beide vrouwen verruilen in de jaren van de wederopbouw een ondergronds bestaan voor het licht. en beiden zien de voorbestemde toekomst in neonletters voor zich. wanneer ze de leeftijd hebben om te trouwen en voor het gezin te kiezen, besluit de naamloze verteller, die enkele decennia later opgroeit in een tijd waar de mogelijkheden eindeloos lijken te zijn, de regie op het verhaal over te nemen en de geschiedenis van haar beide grootmoeders te herschrijven. wat volgt is een omgekeerd vlindereffect. ‘tops vertelt compact, maar laat haar proza ook vloeien – er zit ontzagwekkend veel leven samengebald in deze 157 bladzijden.’ – nrc •••• ‘fucking noodzakelijk.’ – esther jansma ‘prachtig boek. hoogst origineel en raadselachtig mooi.’ – adriaan van dis ‘een hele diepe buiging.’ – ellen deckwitz ‘wat als naoorlogse vrouwen alle kansen hadden gekregen? teddy tops schreef er een warme roman over.’ – de volkskrant ‘ernaux met een beat.’ – de groene amsterdammer ‘vertellen kan ze, bewijst tops met dit veelbelovende debuut.’ – de standaard der letteren