‘dit magistrale boek over afrika, dat net zo goed over ons gaat, en over de mensheid, heeft mij diep geraakt. iedereen zou het moeten lezen.’ – caroline de gruyter in 1973 zette koert lindijer voor het eerst voet in de keniaanse hoofdstad nairobi, destijds een slome tuinstad. tien jaar later ging hij er wonen; het begin van veertig jaar correspondentschap waarvan nairobi, inmiddels een miljoenenstad, het kloppende hart werd. als afrika-correspondent doet lindijer verslag vanuit de loopgraven met eritrese rebellen en van de genocide in rwanda. hij vertelt over zijn vriendschap met de maasai, over het leven van alledag en over de wijze waarop eeuwenoude tradities het stedelijke leven blijven bepalen. hij beziet een continent dat schommelt tussen de hoopvolle protesten van assertieve jongeren en het democratisch bedrog van hun leiders, tussen grootse economische plannen en de komst van dubieuze westerse ngo’s. een wolkenkrabber op de savanne is een kleurrijk, invoelend en onverbloemd portret van een regio die zich met vallen en opstaan aan de westerse dominantie ontworstelt, zelfbewust en autonoom wordt – en een plek opeist op het wereldtoneel.