roger moreno-rathgeb (1956) componeerde als autodidact het requiem voor auschwitz, een muzikaal monument voor alle slachtoffers van de holocaust. op zoek naar het lot van zijn eigen bevolkingsgroep, de sinti, bezocht roger in 1998 auschwitz en was geschokt door alle wreedheden die daar hebben plaatsgevonden met dit requiem heeft hij de slachtoffers hun eer terug willen geven. hij stelde zich de vraag: hoe is het mogelijk dat mensen elkaar zulke wreedheden aandoen? het requiem is voor hem ook een reflectie op die vraag en een oproep aan iedereen, aan groepen, aan volken, om daarover na te denken. op 4 mei 2018 werd het requiem uitgevoerd door de heerlense oratoriumvereniging, samen met het koninklijk mannenkoor cecilia 1837 vaals, het ensemble conservatoire, pianist paul huijts en vier solisten, onder leiding van dirigent emmanuel pleijers, in het parkstad limburg theater te heerlen. dit boek bestaat uit drie delen. het opent met de geschiedkundige context van de tweede wereldoorlog. vervolgens wordt door de ogen van de componist, de dirigent en diverse bestuursleden gereflecteerd op het requiem. achterin staat een persoonlijke toelichting op de betekenis van het requiem door de componist. marjo noordzij belicht vanuit verschillende perspectieven wat van invloed is (geweest) op de compositie en de uitvoering van het ‘requiem voor auschwitz’. ‘’begrijpen doe je pas als de oorzaak en de context deel uitmaken van het bewustzijn.’’