dit boek is uit het leven gegrepen van een pleeggezin met een puber-pleegzoon. het gaat over opvoeden, huisregels, playstationtijd, knuffels zonder end, eminem, namen noemen, stoeien of supporteren, de sint of budget voor pubers, over rake woorden die vallen, of soms bommen die ontploffen. en nog zo veel meer. de auteur en haar partner, die al vele jaren beroepsmatig actief waren in de integrale jeugdhulp, waaronder pleegzorg, besluiten zelf pleegouder te worden van een prille puber, vol mogelijkheden maar toen al met een aangrijpend verhaal. de lezer volgt het reilen en zeilen in het gezin, hoort en ziet wat er dagelijks in het huis gebeurt: overwegingen, twijfels, ontdekkingen, verwonderingen, dromen. liesbeth vervecken heeft bijna twintig jaar ervaring als gezins- en contextbegeleidster. ze werkte zowel in een dagcentrum, een thuisbegeleidingsdienst als in residentiele voorzieningen in de jeugdhulpverlening. de laatste jaren was ze pleegzorgbegeleidster. ondertussen was ze supervisor in de opleiding ‘counselor in de gezins- en contextbegeleiding’ van de toenmalige organisatie balans in gent. ze volgde diverse opleidingen in de narratieve therapie, mindfulnesstrainingen, werken met duplo-poppen, socialenetwerkstrategieen en familienetwerkberaad, …