je verliest je in een man, in een spel, in een kinderwens, je verliest... op een zaterdagochtend in de vroege lente verdwijnt emma's zeventienjarige dochter pip. emma slaat alarm, maar kan verder niets doen. niets meer dan zoeken, door de stad fietsen en haar zien in elke wegfietsende meisjesrug, haar horen in elke verwaaide meisjesstem. want emma is in haar hoofd met heel andere zaken bezig. in haar hoofd zit luuk, de man die ze verliet om haar kinderwens in vervulling te laten gaan. en in haar hoofd zit een leegte, die koste wat kost altijd gevuld moet worden. bovendien weet ze dat ze het vertrouwen van pip al lange tijd geleden heeft verspeeld. vluchten, verdoven, beschutting zoeken. een plek om te schuilen is een verhaal van gemis - van wat je had, van wat je wilt hebben en van wat onbereikbaar blijft.