- doe nou de deur maar dicht, kind, anders vat-je kou. mathilde deed 't. eerst draaide zij de onderste helft toe, daarna de bovenste, sloot die af met een dikken sleutel en hing den sleutel aan een haak, midden aan de bovenste helft der deur, waar jans, de meid, hem vinden zou. met een sprongetje was mathilde weer bij haar vader, die, meer achter in den gang, wachtte; zij stak haar arm door den zijnen en de twee wandelden terug naar het zaaltje. zij hadden met hun tweeen de menschen, die dien avond bij hen geweest waren, uitgelaten. terwijl de heer de stuwen opmerkingen maakte over kleine voorvalletjes van den avond, stapte zijn dochter op hakken naast hem, en keek zij, het hoofd gebogen, naar de punten harer schoenen. zij zei niet veel.