de nederlander henk brugman (1955) woont en werkt sinds eind 2000 in een dorpje ten noorden van trondheim, samen met zijn vrouw esther. in zijn columns (soms serieus, vaak met een knipoog) gunt brugman ons een blik in zijn wereld en die om hem heen. waar hij staat weet hij vaak zelf niet. is hij een geintegreerde nederlander die noorse gebruiken heeft overgenomen, of staat hij met verwondering aan de kant te kijken naar hoe het er in noorwegen aan toe gaat? hoe gaat hij om met de taalproblemen die hij ondervindt, hoe kijkt hij aan tegen de noorse tradities en gewoontes? en doet hij daaraan mee? hoe is het om weer even in nederland te zijn? zou hij terug willen of heeft hij zijn plek gevonden in noorwegen? een boek vol verbazing, verwondering en vertwijfeling, waarin duidelijk wordt dat integreren in een ander land met vallen en opstaan gaat, letterlijk en figuurlijk.